ภาค ส : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 370 / 425

ประโยค - พระเครื่องทัศนูปภาค ภาค ๑ - หน้าที่ 158 เราไม่ทราบว่า 'อันตรายจักมีแก่ราษฎรมิติ หรือแก่พระเหสี แก่เรา หรือแก่ใคร ? ’ Becauseเหตุนี้ เราจึงให้ญาติมา.' [พระหงษ์ไม่ให้พระราชาชู่อยู่] ปฏิโรธ. ขั

บทนี้กล่าวถึงการสนทนาระหว่างพระราชาและผู้เชี่ยวชาญเกี่ยวกับอันตรายที่อาจจะเกิดขึ้น และอธิบายเกี่ยวกับพระเวททั้งสาม โดยเน้นให้องค์ราชาทราบถึงการบูชายัญที่จะช่วยปลดปล่อยจากอันตรายนั้น นอกจากนี้ ยังมีการ

ประโยค๒ - พระพุทธปฏิรูปฉบับแปล ภาค ๑ - หน้า 159 ปุโรหิตนี้ เมือจะให้จับปากชาตินิดหน่อย ๆ ให้ได้ชิด ละ ๑๐๐ อย่างนี้ คือ ช้าง ๑๐๐ ม้า ๑๐๐ โคอูสะ ๑๐๐ เม็ด แพะ ๑๐๐ และ ๑๐๐ ไก่ ๑๐๐ สุกร ๑๐๐ เด็กชาย ๑๐๐ เด

ในบทนี้มีการกล่าวถึงการจับสัตว์ต่างๆ เช่น ช้าง ม้า โค และอื่นๆ เพื่อประโยชน์ส่วนรวม และการที่พระราชาทรงเห็นว่าสัตว์เหล่านี้คือทรัพย์สมบัติและควรคุ้มครองร่วมกัน นอกจากนี้ยังมีการพูดถึงสัตว์ที่ถูกเชื่อม

ประโยค- พระอิมปทุติฉัตรแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 160 ร้องเสียงดังแล้ว; เสียงนั้น ได้เป็นวรกะแว่าเสียงถล่มแห่งมหาปุรี ครั้นนั้น พระนางมัลลิกาเทวี ทรงสับเสียงนั้นแล้ว สลดไปสู่ราชน ทูลถามว่า "บังแต่มาหาราช เพ

ในหน้าที่ 160 ของพระอิมปทุติฉัตร มีการสนทนาระหว่างพระนางมัลลิกาเทวีและราชาเกี่ยวกับเสียงที่ได้ยินซึ่งเกี่ยวข้องกับอันตรายและชีวิตของสัตว์ต่างๆ พระนางมัลลิกากล่าวถึงการเสื่อมศักดิ์ศรีของราชาและตั้งคำถา

ประโยค- พระธัมมปทุตฺตะฉบับแปล ภาค ๑- หน้าที่ 161 ไม่ขัดข้องในภาคทั้งหลายมีอุ้มคือเป็นต้น ประทับอยู่ในพระวิหารใกล้เคียง พระองค์ทูลถามพระศาสดานั้นแล้ว จงทรงกระทำตามพระโอวาทของพระองค์เกิด. ครั้งนั้นแหละ

เนื้อหานี้เริ่มต้นด้วยความกลัวและความเครียดของพระราชาเมื่อเขาได้รับการเผชิญหน้ากับพระศาสดาและการถวายบูชาที่เกี่ยวข้องกับการเสียสละชีวิตของสัตว์ พระศาสดายังได้สำรวจความคิดเห็นของพระราชาเกี่ยวกับการกระท

ประโยค- พระบรมโปเติฐภูมิแปล ภาค ๑- หน้าที่ 162 นั่น พระศาสดา ตรัสกับพระราชานั้นว่า "พระองค์อย่างทรงหวาด-หวั่นเลย มหาพิษ, อันตรายไม่มีแก่วิพระองค์, สัตว์ทั้งหลาย ผู้มีกรรมมา เมื่อกระทำกุศลของตน ๆ ให้แ

ในเนื้อหานี้ พระศาสดาได้ตรัสกับพระราชาว่า ไม่จำเป็นต้องหวาดหวั่น โดยชี้ให้เห็นว่าสัตว์ทั้งหลายสามารถทำดีได้หากมีกรรมที่ดี ในขณะเดียวกันได้มีการพูดคุยระหว่างเศรษฐีในกรุงเทพฯ เกี่ยวกับการใช้ทรัพย์ที่มีอ

ประโยค – พระธัมมปฏิญาณ ภาค ๑ – หน้า 163 อีกคนหนึ่ง กล่าวอย่างนี้ว่า "พวกเราจับรีโภคภัณฑ์ข้าวสาร แห่งข้าวสารกลิ่นหอมที่เก็บไว้ ๑ ปี ด้วยรสเลิศต่าง ๆ เที่ยวไป." อีกคนหนึ่ง กล่าวอย่างนี้ว่า "พวกเราจำให้

เนื้อหาในบทนี้เล่าถึงการสนทนาของผู้คนที่วิพากษ์วิจารณ์การกระทำต่าง ๆ ของเศรษฐีบูร ที่ใช้ทรัพย์สินเพื่อตอบสนองความต้องการทางเพศ และผลกรรมที่ตามมาจากการกระทำเหล่านั้น ปัญหาทางศีลธรรมและสังคมถูกชี้ให้เห็

ประโยค-พระธรรมปูชฌาย์พูดเท็จฉาแปล ภาค ๑ - หน้า ที่ 165 ตนละคา เมื่อไม่อาจจะกล่าวได้ กล่าวตนละอธิษฐานเท่านั้น แล้วเข้า ไปสู่โลกภูมิขึ้นแล้วเอิก ด้วยประกาศะนี้เลย." ได้ยินว่า จำดินแต่ดาวแห่งเสียงนั้น

ในเนื้อหาได้กล่าวถึงการที่พระธรรมปูชฌาย์พูดถึงการทำดีและผลของมันในโลกภูมิ โดยเน้นที่ความสำคัญของการทรงสัตย์และการนำจิตใจไปเพื่อการทำดี แม้จะมีทุกข์มากมาย ก็ยังคงต้องรักษาความดี ความศรัทธา และการกระทำท

ประโยค - พระธรรมปิฏกฤๅบติพจน์ ภาค ๑ - หน้าที่ 167 แล้วแล้ว พบคนเดินสวนทางมา ถามว่า "บ้านข้างหน้าไกลเท่าไร ?" เมื่อเขาบอกว่า "โยชน์หนึ่ง," ไปได้อีกหน่อย ก็ถามคนแม่ อีก, ก็ถามแมคนั้นนั่นบอกว่า "โยชน์หน

บทนี้กล่าวถึงการเดินทางที่ผู้เดินถามถึงระยะทางและได้คำตอบเป็น 'โยชน์หนึ่ง' หลักการเกี่ยวกับการรู้แจ้งถึงประโยชน์ในโลกนี้และในโลกหน้า ผู้ที่ไม่รู้แจ้งมักไม่สามารถทำที่สุดแห่งสงสารได้ พร้อมทั้งสรุปว่า ส

ประโยค - พระธัมมปฏิรูปฉบับแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 168 ปล่อยสัตว์เหล่านั้น จากเครื่องจองจำแล้ว บรรดามนุษย์และสัตว์เหล่านั้น หญิงและชายทั้งหลาย พ้นจากเครื่องผูก สานศรีษะแล้ว ไปสู่เรือนของตน กล่าวสรรเสริญพร

บทความนี้พูดถึงการปล่อยสัตว์จากการจองจำและการสรรเสริญพระนางมัลลิกา โดยพระนางที่ได้ช่วยชีวิตสัตว์และมนุษย์ หลักฐานเล่าว่าภิกษุสนทนาเรื่องความฉลาดของพระนางในการให้ชีวิต ด้วยความทรงปัญญาที่สามารถทำให้สัต

ประโยค- พระอิฐมปัฏฐุบัติออกแปล ภาค ๑ - หน้า ที่ 169 กุมารนี้ เมือพระบิดาสวรรคดแล้ว ได้รับราชสมบัติ (สมพระ ประสงค์) ทรงคิดเห็น "เราได้รับราชสมบัติด้วยอานิสงส์ของเทวา เราจักทำพีแก่เทวดานั้น" จึงสอดึกเ

ในบทความนี้กล่าวถึงเหตุการณ์หลังจากการเสด็จสวรรคตของพระบิดา ที่พระกุมารได้รับราชสมบัติและการตัดสินใจทำพิธีถวายแด่เทวดา พร้อมกับการวิเคราะห์การทำงานในอำนาจของพระราชา และบทบาทของเทวดาในผลกระทบของสิ่งใหม

ประชโญค - พระจังปทัฬตอภกแปล ภาค ๑ หน้า 172 อย่างนั้น.." เทวดากล่าวพระเทวีเมื่อว่า "อย่างนั้นนะ พระเทวี ผู้อธิษฐาน อย่างนั้น พระเทวีผู้เจริญ" แล้วบูชาเหมือนอย่างนั้น พระเทวีมินตราสถ อยู่ ทั้งงพระกันสน

ในบทความนี้มีการสนทนาระหว่างพระราชาและพระเทวี เกี่ยวกับความทุกข์และกรรมที่เกิดจากการกระทำในอดีต โดยพระเทวีได้พูดถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นกับหญิงมั่นในอดีต และความทุกข์ที่เกิดจากการกระทำ กรรมที่เป็นผลสะท

ประโยค - พระสัมมาทัศนียภาพ ภาค 3 - หน้าที่ 174 พระคาถานี้ว่า :- "ถ้าสัตว์ทั้งหลายรู้ซึ้งอย่างนี้ว่า ชาติมวนนี้เป็นทุกข์ สัตว์ไม่พึงฆ่าสัตว์ เพราะว่า ผู้ฆ่าสัตว์เป็นปกติ ย่อมเศร้าโศก." เรื่องบูชาสัตว

ประโยค - พระอธิษฐานที่ถูกต้องแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 175 ๒. เรื่องสัทวิภาวิจารของพระมหากัสสปะ: [๔๖] [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสดา เมื่อประทับอยู่ในกรงสวัสดี ทรงปรารถนาสัท- วิภาวิจารของพระมหากัสสปะ ตรัสพระ

เนื้อหานี้เกี่ยวข้องกับการสัทวิภาวิจารจากพระมหากัสสปะที่เกิดขึ้นในกรงสวัสดี ซึ่งพระศาสดาทรงแสดงธรรมเทศนาผ่านการวางตัวในสังคมและการปฏิบัติที่ถูกต้องเกี่ยวกับพระอธิษฐาน และการปฏิบัติตามอย่างถูกต้องเพื่อ

ประโยค๓ - พระถังมปิฏกฉบับแปล ภาค ๑ หน้า 177 กิญจนั้น กล่าวว่า "ท่านทั้งหลาย จงดูกรมงคลพระเถระ, พระเถระ อาศัยเหตุสู้น้ำ จึงกล่าวว่าเราอย่างนี้" โกรธแล้ว ในวันรุ่งขึ้น ไม่เข้าไปเคารพท่านพระเถระ พระเถระ

ในบทนี้ พระเถระได้แสดงออกถึงความรู้สึกและประสบการณ์หลังจากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นกับกิญจู ท่านกล่าวถึงการไม่ผาสุกและการตอบสนองที่เกิดขึ้นในหมู่ลูกศิษย์และอุปัชฌาย์ รวมถึงการจัดเตรียมอาหารในช่วงเวลาที่มีป

ประโยค- พระธัมป์จำรูปถ่ายแปล ภาค ๓ - หน้าที่ 178 ได้ยินว่า วานนี้ เธอจะทำกรรมชื่อ นี้ กรรมนี้ ไม่สมควรแก่ บรรพชิตทั้งหลาย, บรรพชิตจะทำวิญญาณ (ขอ) แล้ว ย่อมไม่ สมควร." [ประทุมร่ายแก่ผู้มื่ตายไปเกิดไปเว

เรื่องราวเกี่ยวกับพระธัมป์ที่ถูกกล่าวหาว่ามีกิริยาไม่เหมาะสมและความโกรธที่เกิดขึ้นจากการกระทำของเขา รวมถึงการทำลายบรรทมตาของพระธัมป์จนส่งผลให้เขาตกอยู่ในสภาพไม่ดี การสนทนาเกี่ยวกับกรรมและบรรพชิตจึงถูก

ประโยค - พระอิทธของวัตถุถูกแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 179 ภิญญ. สบาย พระเจ้าขา. แต่ว่า สัทวิวิหารของท่านรูปหนึ่ง โกรธด้วยเหตุถ้ำการกล่าวสอน เผาวรรณคาถาแล้วนั้นไป. พระศาสดา ตรัสว่า "ภิญญนั้น ฟังโอวาทแล้วโกธรใ

ในเนื้อหาเกี่ยวกับพระอิทธของวัตถุ พระศาสดาตรัสถึงการควบคุมความโกรธและแสดงให้เห็นถึงเรื่องราวในอดีตเกี่ยวกับนกและลิงที่มีการโต้เถียงกัน เรื่องนี้สะท้อนให้เห็นถึงความสำคัญของปัญญาและการฟังโอวาทเพื่อไม่ใ

ประโยค - พระธัมมปทุจฉลากแต่ว ภาค ๑ - หน้าที่ 180 นั่น ย่อมไม่มะแม่แก่เรา." ลำดับนั้น เมื่อคนนั้นจะคีดลงนั่นว่า "การอยู่ครองเรือน จักสำเร็จแก่ท่านผู้เห็นปรมนี้ได้อย่างไร?" จึงกล่าว ๒ คาถานี้ว่า:- "สุขภ

บทนี้พูดถึงความสำคัญของการมีจิตมั่นคงในการดำเนินชีวิตและการรักษาความสัมพันธ์ที่ดี โดยมีพระศาสดาเป็นผู้ประมวลสกาดให้ภิกษุได้เรียนรู้เกี่ยวกับการมีจิตที่มั่นคง และวิธีการที่จะไม่เป็นผู้ประทุษร้ายมิตร ซึ

ประโยค๙ - พระอุโบสถุถูกฉากแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 181 แม่ในกาลก่อน ภิกษุนี้โกรธในเพราะโอวาทแล้ว ก็ประวุธร่ายกูมิ แล้ว (เหมือนกัน); การอยู่ของสงสลปุรณฑ์คนเดียวเท่านั้น ดีว่าการอยู่ร่วมกับคนพลูเห็นปานนั้น

บทความนี้กล่าวถึงความสำคัญของการมีเพื่อนที่ดีในพระพุทธศาสนา โดยเฉพาะการประสบความสำเร็จในการพัฒนาตนเองเมื่อมีการแข่งขันกับเพื่อนที่เหนือกว่าและประสบการณ์จากการอยู่ร่วมกับผู้อื่น. พระพุทธเจ้าทรงแนะนำให้

ประโยค- พระธัมมปฏิจจสมุปบาท ภาค ๑- หน้าที่ 187 จักยังทรัพย์ให้เกิดขึ้น" ชื่อว่าถอมเดือร้อนเหมือนกัน; คีมเมื่อเขาเดือร้อนอยู่อย่างนี้ คนและชื่อว่าถอมไม่มีแก่คน, เมือเขาไม่อาจทำคนที่ถึงทุกข์ด้วยความดับแ

บทความนี้พูดถึงความหมายของการให้บริการและการใช้ชีวิตตามหลักศาสนาพุทธ โดยเฉพาะเกี่ยวกับภาวะของทุกข์และความสุขที่เกิดจากการทำสิ่งที่ดีในชีวิต กำหนดให้เข้าใจว่าทรัพย์อาจไม่ใช่คำตอบของความสุข ในการจบเรื่อ

ประโยค - พระอวโลกิเตศวร - ภาค ๑ - หน้าที่ 188 ๔. เรื่องโจรผู้ลายปม [๔๘] [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสดา เมื่อประทับอยู่ในพระเชตวัน ทรงปรารถนาพา โจรผู้ทำลายปม ศรัสพระธรรมเทศนาว่า "โย พาโล มุนฎี พาอยู่" เป็

ในเรื่องนี้พระศาสดาประทับอยู่ในพระเชตวัน พระธรรมเทศนาส่งถึงโจรผู้ทำลายปมโดยมีโจรสองคนเป็นสาวกที่ไปยังพระเชตวันเพื่อฟังธรรม โจรคนหนึ่งบรรลุธรรมขณะที่โจรอีกคนมองหาโอกาสในการขโมยทรัพย์สิน ซึ่งสะท้อนถึงธร